Όρια στις σχέσεις

δημοσίευση | 01/04/2016 στην κατηγορία Υγεία

Γράφει ο Νεκτάριος Κοσμάς, τελειόφοιτος κέντρου εφαρμοσμένης  συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας

 

 

Όρια στις σχέσεις

 

 

 Ακούμε συχνά να λένε ότι  αγάπη είναι να δίνεις δίχως όρια τα πάντα στον άλλον. Ότι είναι έκφραση αγάπης να δίνουμε  στους δικούς μας ανθρώπους ότι μας ζητάνε όπως και να δεχόμαστε και να συγχωρούμε κάθε  συμπεριφορά τους. Όλο αυτό αν το εξετάσουμε όμως καλύτερα θα διαπιστώσουμε ότι είναι μια μορφή αγάπης για το ‘ΕΓΩ’ του άλλου. Μία σχέση με ανύπαρκτα σχεδόν όρια.

  Εύκολα μπορεί να δυσκολευόμαστε και να γινόμαστε και αναποφάσιστοι με τους γύρω μας για το τι είναι καλύτερο να κάνουμε, αν μπορούμε να αρνηθούμε και να τους πούμε ΟΧΙ για  προτάσεις, καταστάσεις ή πράγματα που μας θίγουνε ή δε μας αρέσουνε. Αυτό ξεκινάει από το φόβο μας μήπως η απάντηση μας απογοητεύσει  και φανούμε ότι δεν είμαστε αρεστοί και μας απορρίψουνε.

  Αν αρχίσουμε όμως να κάνουμε ότι θέλει ο άλλος από το φόβο μήπως χάσουμε την αγάπη του ή από το φόβο  κάποιας σύγκρουσης τότε σύντομα θα μπούμε στο ρόλο του ‘θύματος’. Γι’ αυτό χρειάζεται να ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τα προσωπικά μας όρια.

  Τα όρια είναι η γραμμή μεταξύ του σημείου που το ‘εγώ’ σταματάει και το ‘εσύ’ ξεκινάει. Τα  προσωπικά όρια είναι μια ‘διαχωριστική γραμμή’ που μας επιτρέπει να διαχωρίζουμε και να προστατεύουμε τον εαυτό μας από τους άλλους. Βάζοντας τα όρια μας προστατευόμαστε από την παραβίαση των άλλων από χειριστικές συμπεριφορές και χειραγώγηση όπως και από οποιαδήποτε εκμετάλευση. Μαθαίνουμε να παίρνουμε την ευθύνη του εαυτού μας και να προστατεύουμε την αυτοεκτίμηση μας. Έτσι μόνο μπορούμε να πετύχουμε υγιής σχέσεις με τους γύρω μας.

Υπάρχουν: α)σωματικά όρια β)συναισθηματικά, διανοητικά όρια.

Σωματικά όρια

Τα σωματικά όρια αφορούν το σώμα, τη διαφύλαξη της σεξουαλικής μας ζωής, του προσωπικού μας ιδιωτικού και ζωτικού χώρου. Τα περισσότερα από αυτά τα μαθαίνουμε από μικρή ηλικία φορώντας ρούχα, κλείνοντας την πόρτα του δωματίου όταν ξεντυνόμαστε ή αλλάζουμε ρούχα, ζητώντας να  μη μπεί άλλος την ώρα που είμαστε στο w.c. ή όταν κάνουμε μπάνιο. Χρησιμοποιούμε και λεκτικές μεθόδους όπως και τη γλώσσα του σώματος για να τα κάνουμε κατανοητά, π.χ. απαγορεύουμε να μας ακουμπάνε χωρίς την άδεια μας, να μας ψάχνουνε τα πράγματα μας.

Συναισθηματικά και διανοητικά όρια

 Με τα συναισθηματικά και διανοητικά όρια προστατεύουμε τις επιλογές  και τα πιστεύω μας και καταφέρνουμε να διαχωρίζουμε την δική μας ευθύνη από την ευθύνη των άλλων. Βάζοντας τα προστατευόμαστε από σχέσεις συγχώνευσης-συνεξάρτησης, γιατί δεν αφήνουμε τη διάθεση μας να καθορίζεται από τη διάθεση των άλλων. Πετυχαίνουμε ευκολότερα τους στόχους μας γιατί από τη στιγμή που τα εκφράζουμε δε τα θυσιάζουμε από φόβο να μη γίνουμε ‘δυσάρεστοι’ στους άλλους. Γινόμαστε αποφασιστικοί γιατί λέμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στους άλλους ακούγοντας την πραγματική μας ανάγκη χωρίς να φοβόμαστε μήπως δυσαρεστήσει η απάντηση μας. Ελέγχουμε το βαθμό οικειότητας που επιτρέπουμε να έχουμε με τους γύρω μας.

Με τα όρια προσδιορίζουμε το Εγώ μας στους άλλους και τους διδάσκουμε το τί θέλουμε και μπορούμε σε σχέση με εκείνους. Η έλλειψη ορίων φέρνει συναισθηματικό πόνο, άγχος, εξαρτήσεις, κατάθλιψη όπως και ψυχοσωματικές ασθένειες.